piątek.

Zapragnęłam błękitu i właśnie na ten kolor pomalowałam sobie paznokcie. Zapragnęłam spokoju, więc zatopiłam się w pomarańczowej pościeli ze słuchawkami w uszach. Zapragnęłam Ciebie, ale za cholerę nie chciałeś przyjść.

***

Pisałam z D. Już kiedyś zauważyłam, że gdy chłopacy z mojego otoczenia mają jakiś problem, piszą właśnie do mnie. Ale w końcu przez całe lata kładłam im do głów, że zawsze mogą na mnie liczyć. Że będę starała się pomóc. Cenię sobie to. Najwidoczniej mają do mnie zaufanie. Odpisałam mu, że czasem przyjaźń okazuje się dobrym rozwiązaniem, może nawet  najlepszym. Podziękował. Napisał, że jestem kochana.

Za trzy tygodnie będę siedziała w szkolnej ławce. Te kilka dni, zdecydowanie upłynie w okamgnieniu.

Mam przeczucie, że nowa szkoła, dużo wniesie do mojego życia. To przecież nowi ludzie. A każdy człowiek to inna historia. Chcę nowych znajomości. Chcę przyjaciół. Ludzi, na których będę mogła liczyć. Chociaż czasem. Żeby był obok ktoś, kto w trzy sekundy będzie potrafił poprawić mi humor. I będzie szczery do bólu. Nie cierpię dwulicowości i mam nadzieję, że będę umiała osobę o takiej wadzie, szybko rozpoznać.

Mama obwieściła mi, że podobają jej się moje ubrania. To zdecydowanie coś nowego z jej ust.

Słucham: Edyta Bartosiewicz, Zegar

Jest takie imię, które noszą setki osób, ale mi kojarzyć się będzie zawsze tylko z jedną

Paulina.