niedziela.

Chcę świąt. Chcę, żeby dom pachniał cynamonem,

mama prała biały obrus, a tata uśmiercał karpia

w piwnicy.  Chcę naklejać na szyby bałwanki,

gwiazdki i gwiazdorki, o ile zachowały się

gdzieś od zeszłego roku.

Zbliżam się do babci jeszcze bardziej.

Pijemy razem kawę, czytam jej gazetę i słucham

wspomnień. Zastanawiam się, czy gdy będę miała

tyle lat co ona, z takim zaangażowaniem będę

wspominała pierwszą miesiączkę, pierwszą miłość

czy pierwszy poród. Chciałabym, bo robi to w piękny sposób.

Dzieje się ze mną coś dziwnego. Nie mogę znaleźć puszki z

kawą, albo spoglądam na pusty słoik po czekoladzie i

nawet to jest w stanie zdjąć mi z twarzy uśmiech.

Na szczęście mam słuchawki, wodę truskawkową i

swoje łóżko-zawsze pomagają.

COŚ pięknego, posłuchaj.

EDIT:

-Zakochałem się w Tobie.

-Nie myl słów. Może jesteś tylko zauroczony, a to mija równie

szybko, jak i się pojawia.

-Ty mnie chyba nie rozumiesz. Kocham Cię.

Takie słowa, sytuacje, momenty, są w moim życiu zupełnie

niepotrzebne. Przychodzą same, mimo, iż nie prowokuję do

tego.

Wiem, że nie mogłam nad tym zapanować.

Ale i tak mi głupio.

plus:

Wcale się nie zdziwię, jeśli jutro obudzę się bez głosu, w końcu kto normalny pije w listopadzie wodę  prosto z lodówki? Mhm.

odpowiedź: Szatyneczka! <3

Jeśli sądzisz, że ktoś stał ci się obojętny, to po chwili

znajdzie się moment, gdy zabraknie jego obecności

bardziej niż kiedykolwiek.